Co z naszym domem?
Jakim domem?
W którym zamieszkamy.
Czemu o to pytasz?
Moja koleżanka mówi,
że tak się dobiera się prezenty.
Muszę znać wartość domu, żeby je wybrać.
Proszę.
- 30 000 $ na trzy lata? - Tak.
Nie mogę się uspokoić. Pomyśl tylko.
Spójrz na Gijunga.
Nie widzisz, jaki jest cwany?
Przestań nas porównywać. To mnie wkurza.
Przekażę wam mieszkanie przed ślubem.
To wasz dom.
Dadzą wam tylko mieszkanie w Gangbuk?
Co za skąpstwo.
Muszę pogadać z panią Ha.
Proszę, nie. Ja się tym zajmę.
Co ty tam wiesz?
Wiem, że mają duże mieszkanie w Gangnam.
- Jest jakieś mieszkanie w Gangnam? - Tak.
Ładnie rośnie.
Wszyscy tak biorą ślub?
Robicie imprezę zaręczynową?
Oczywiście. Nie mogłabym sobie darować.
Możesz robić nam zdjęcia?
Powiedz jej, że jest odrażająca.
Dzięki zaręczynom stałeś się szczodry.
Jeśli po każdym spotkaniu jesteś zła, nie możemy się widywać.
Jestem jedyna?
Pożerasz mnie wzrokiem, chociaż mnie odpychasz.
Jesteś dziewicą?
Jestem cierpliwy.
Napijmy się kawy.
To konkurs piękności? Czemu machasz ręką?
Minho, zajmij się moim majątkiem.
Chcesz konto pożyczkowe?
Zabezpieczyłem roszczenia.
Wszystko idzie zgodnie z planem.
Niebawem będzie pani bogata.
Jak poprosi o sprzedaż domu, proszę odmówić.
KOSZMAR
Cześć, mamo.
Czy mam czas?
Jestem wolny w czasie lunchu.
Zjemy coś razem?
ODCINEK 6
Dobrze, że wpadłeś.
Tak.
Gdyby żył ojciec Hyeyun,
lubiłby się napić ze swoim zięciem.
Traktuj mnie jak jej matkę i ojca. Pełnię obie te role.
Tak.
Chciałam się z tobą zobaczyć...
Teraz będę jej tatą, a nie mamą.
To męska rozmowa.
O domu.
Tak.
Czy ty gardzisz Hyeyun?
Ależ skąd.
Wynajmiemy tymczasowo umeblowaną kawalerkę.
Jak to, umeblowaną kawalerkę?
Nie słyszałaś?
Będziemy w niej mieszkać,
dopóki tamto mieszkanie się nie zwolni.
Już gorzej być nie może.
Jak ona śmie to ukrywać, żeby go bronić?
Twoi rodzice chyba nie kochają swojego jedynaka.
Powinni najpierw zadbać o rodzinę.
Pracujesz już, więc wiesz,
że kupienie mieszkania graniczy z cudem.
Zarabiasz mniej niż Hyeyun.
Trudno prosić rodziców o pomoc,
ale to idealna okazja.
Możesz przejąć całkiem pokaźną sumkę,
zasłaniając się ślubem.
A co z mieszkaniem w Gangnam?
Poproś o nie.
Mamy mieszkanie w Gangnam?
Nie wiedziałeś?
Skąd. A ty skąd wiesz?
Mogę prosić jeszcze jedną butelkę soju?
Tak.
Zrobiłam listę, bo mówiłaś, że masz trudny czas.
Tak.
Nie było to łatwe zadanie.
Dziękuję.
Nie musisz kupować mebli.
Dlaczego?
Przecież kawalerka będzie umeblowana.
Są meble i sprzęt AGD,
więc możecie się wprowadzać.
To was trochę odciąży.
Dzięki, że o tym pomyślałaś.
Twoja rodzina nie jest bogata, więc trzeba ciąć koszty.
Oczywiście.
- Zostaniesz na obiad? - Tak.
Dobrze. Zjedzmy razem.
Powiem Jeonghunowi, by się pospieszył.
Czemu wstałaś?
Żeby ci pomóc w kuchni.
Nie musisz tego robić.
Zaczekaj w pokoju.
Zawołam cię na obiad.
Myślałam, że będziemy się nudzić. Chcesz obejrzeć?
Oczywiście.
Jeśli pracujesz w domu i jesteś samozatrudniona,
firma nie powinna być tylko online.
Nic nie przychodzi łatwo.
Ludzie niechętnie kupowali ubrania online.
Teraz jest prawdziwy bum. Wszystko jest możliwe.
Hej, Jeonghun.
- Gdzie Gijung? - W kuchni.
To mój przyjaciel Ha Jeonghun, a to Jeon Sangjin.
- Witam. - Miło mi.
Siadaj.
Przedstawię się, jak należy. Jestem Jeon Sangjin.
Tak.
Pracujesz w fabryce zabawek?
Tak, jesteś prawnikiem. Jakiej specjalizacji?
Jest wszechstronny.
Skąd go znasz? Myślałem, że znam już wszystkich.
Dawno się nie widzieliśmy. Byliśmy w tym samym klubie.
Czyli zna Hyeyun.
- Znasz ją? - Tak.
Jest już dorosła. Kiedyś ciągle mnie zaczepiała...
Sangjin! Jeonghun poślubi Hyeyun.
Gratulacje.
Dzięki.
- Muszę już lecieć. - Dlaczego?
Gijunga nie ma, a Hyeyun na mnie czeka.
Bawcie się dobrze.
Jest zły? Zrobiłem coś nie tak?
Nie martw się. Od początku nie był w nastroju.
Ile akcji muszę zachować, żeby mieć wpływ na firmę?
Pracujesz już, więc wiesz,
że kupienie mieszkania graniczy z cudem.
Zarabiasz mniej niż Hyeyun.
Jaki słodki.
Był z niego grubasek.
Urodzenie go było prawdziwą męką.
Ważył 4,5 kg.
W dodatku był brzydki.
Cierpiałam, gdy siostra mi to wypominała.
Podobno dzieci z wiekiem się zmieniają.
Kiedy zrobił się przystojny?
Przystojniak z niego, prawda?
Owszem.
Już jesteś.
- Tak. - Hyeyun wpadła po pracy.
Odeślę gosposię do domu.
Chodźcie na obiad.
Dobrze.
Czemu się spóźniłeś? Wyszedłeś wcześniej z pracy.
Wiedziałeś, że siedzę tu sama z twoją mamą.
Mam doła po spotkaniu z twoją mamą,
więc poszedłem do Gijunga.
Jestem w większym dołku niż ty. Wiesz, co tu mam?
Listę prezentów.
A wiesz, co ja mam?
Gówno!
Nie wiem, co mówiła moja mama, ale to już przegięcie.
Nie wiedziałem, że zarabiasz więcej.
Czemu nie mówiłaś?
Pytałaś mnie o zarobki.
Nie chciałaś mnie urazić?
Chodźcie zjeść.
- Później pogadamy. - Nie boję się.
Co robicie?
Wygłupiamy się.
Cieszę się, że jemy razem.
Wypiękniałaś Hyeyun.
Dziękuję, tato.
Schudłaś w trakcie tych przygotowań.
Mną też się zachwycali przed ślubem, bo byłam szczuplejsza.
To nie jest naturalne. Ona w nocy ćwiczy,
więc ma chude ramiona.
Dobrze, że trzymasz formę,
ale nie masz się z czego odchudzać.
- Dzięki. - Widziałeś?
Popatrzyli na siebie.
- Serio? - Przeszyła mnie wzrokiem.
Nie, to tylko...
Czemu się śmiejesz? Bawi cię to?
Czuje się u nas jak u siebie.
Okazuje emocje, bo czuje się tu jak w domu.
Coś się stało?
Nie, mamo.
Czas, żebyś wydoroślał!
Znasz Jeona Sangjina?
Czemu pytasz?
Był z Dongbi w restauracji Gijunga.
Mówił, że cię zna.
Znam go. I co?
Nic, tak tylko pytam.
Zapytałeś tak nagle.
Podobałaś mu się?
Oczywiście. Przecież jestem urocza.
Ja też miałem grono wielbicielek.
Jasne. Bo jesteś typem faceta,
którego wszyscy lubią.
Czemu o tym wspominam?
Nie rańmy się.
Lepiej zakończmy tę rozmowę.
Zawrzyjmy rozejm, bo zaczyna mnie boleć głowa.
Odpocznijmy trochę i odłóżmy emocje na bok.
Pewnie. Do widzenia.
Nie podrzucisz mnie?
Zamówię ci taksówkę. Jakąś dobrą.
Nie będę cię prosić, żebyś mnie podwiózł, skoro jesteś skąpy.
Czemu jej nie odwiozłeś?
Wezwałem taksówkę.
Dobrze. Jutro mamy dużo pracy.
Mamo.
Mamy mieszkanie w Gangnam?
Mówiłam ci o tym?
Czyli mamy.
Kto ci to powiedział?
- Nikt. - Jak to nikt?
To nasze zabezpieczenie na emeryturę.
Musimy mieć mieszkanie w Seulu, nawet jeśli wyniesiemy się na wieś.
Rozumiem.
- Mam pytanie. - Tak?
Czemu nie możemy się tam wprowadzić,
zamiast wynajmować kawalerkę?
Właśnie dlatego.
Co?
Ciągle się kłócicie.
Hyeyun cię wkurzyła, bo nie podobało jej się mieszkanie.
O co jej chodzi?
Mówiłam, by nie kupowała mebli, ze względu na sytuację rodzinną.
Czemu jest taka skąpa, skoro nic nie daje?
Jakby była żebraczką.
Przestań.
Zamiast ją krytykować, posłuchaj mnie.
Jeszcze czego?
Zwykle masz gdzieś, jak wygląda nasza sytuacja finansowa.
Nagle stałeś się takim materialistą?
Zjadłem lunch z teściową.
Co mówiła?
Chcą od nas dom?
Ona ci powiedziała o mieszkaniu w Gangnam?
Mamo, daj mi skończyć,
zanim się wściekniesz na jej rodzinę.
Proszę, mów.
Nie było jej łatwo samej wychować dzieci.
Dlatego nie chce zabezpieczyć swoje córki.
Mieszkanie kilka miesięcy w kawalerce to taki problem?
Wiele osób czeka na mieszkanie dziesięć lat.
Wiem i jestem wam wdzięczny,
że nie muszę się tym martwić, bo dorastałem w luksusie.
Dla mojej teściowej, rodzina jest najważniejsza.
Uważa, że mnie nie kochacie.
Słucham?
Ona nie popiera dobroczynności.
Wolałaby raczej kraść na rzecz własnej rodziny.
Jesteście różne.
Muszę o tym pomyśleć.
Pięknie się to wszystko zaczyna!
Chcesz poślubić moją bratanicę?
W małżeństwie, rodzina to podstawa.
Moja teściowa jest inna.
Co robisz?
Nie widzisz? Śpię.
Zgaś światło, jak wyjdziesz.
Jak chcesz.
Nie wiem, jakie masz plany, ale nie postawisz na swoim.
Nawet z tym są kłopoty.
Musi być w podłym nastroju, skoro ma tak czysto w pokoju.
Myślałaś, że małżeństwo to pestka?
A to dopiero początek.
Po ślubie będzie jeszcze gorzej.
To tylko przedsmak.
Gdzie są cążki?
Tu są.
A to co?
WNIOSEK POŻYCZKOWY
Grzebiesz w moich rzeczach?
Czyli pożyczasz 30 000$, żeby opanować sytuację?
Jak śmiesz?
Spłacę wszystko z pensji. To nie twoja sprawa.
Nie moja? Jesteś moją córką.
Przejrzyj na oczy.
Co powiedziałaś Jeonghunowi? Mówiłam ci, żebyś była cicho,
bo pogarszasz sytuację!
To pensja nauczycielska.
Opłaciłaś ją zapaleniem krtani
i obolałymi ramionami od pisania na tablicy.
Nie pozwolę ci tego przepuścić
po trzech latach, żeby żyć ponad stan.
Po co ci pożyczka?
Pani Ha prosiła o ładne prezenty.
Chcesz je kupić?
Nawet nie wiesz, co się daje na takie okazje.
Chciałaś dać pościel i sztućce.
Pominęłaś zastawę stołową!
Po co ta rozmowa, jak nie znasz podstaw?
Czego właściwie chcesz?
Nie mam pojęcia.
Odwołajcie ten ślub. Przecież tak się nie da.
Porozmawiam z panią Ha. Odwołajcie go.
Dlaczego? Sama wiem, co mam robić.
Zrobię to za ciebie.
Jego mama mówiła, że on też się waha.
To nieudacznik.
Nie mogę tego słuchać.
Jesteś żenująca! Przynosisz tylko wstyd.
Czasami żałuję, że mam taką matkę.
Dlaczego nie jesteś elegancka?
Co cię obchodzą inni?
I tak ich nie szanujesz,
a do tego nie masz społecznej...
Nie szanujesz matki, bo jesteś nim zaślepiona!
Tego się nie da naprawić.
Boję się.
Bez obaw.
Ciebie to nie dotyczy.
Musiałam zmienić hasło.
Ciągle sprawdzam, czy dobrze zamknęłam drzwi.
Nie rzucaj się, to to się nie powtórzy.
Nie daję rady.
Chcę odejść.
Nie będę cię zatrzymywał.
Nadal chcesz mi zostawić to mieszkanie?
Przepiszę je na ciebie.
Nie podoba mi się. Sprzedaj je i daj mi gotówkę.
To wystaw je na sprzedaż.
Jestem zajęty.
- Halo. - Tu agencja nieruchomości.
Nie mogę sprzedać tego mieszkania. Zna pan Jeong Hyejin?
Znam.
Dobrze.
Sprawdzę rejestr.
NAZWISKO: NAM DOHYUN HASŁO:
WYCIĄG Z REJESTRU
WNIOSEK O PODZIAŁ MAJĄTKU
WIERZYCIEL JEONG HYEJIN
Jeong Hyejin jest wierzycielką!
Co jej odbiło?
Naprawdę chcesz to zrobić?
Co ci się nagle stało?
Złożyłaś wniosek o podział majątku. Jak śmiesz?
Nie mów mi mówić, co mam robić.
Jeszcze nie wiesz, co cię czeka.
Lepiej uważaj.
Znasz mnie. Nie odpuszczę,
gdy ktoś mnie wkurzy.
Znam cię na wylot. Żyłam z tobą siedem lat.
Dlatego pierwsza zaatakowałam.
Nie spodziewałeś się? Dopadłam cię.
To jeszcze nie koniec.
Nigdzie się nie ruszaj.
Zrobię, jak będę chciała.
Zaczekaj!
Jesteś wierzycielką.
Rozumiem rozwód, ale nie przejmowanie majątku,
na który nie zapracowałaś.
Mówiłam, że mam do niego prawo.
Prawnik to potwierdził.
Prawnik?
Chce od ciebie wyciągnąć pieniądze.
Tak czy owak trafią do niego.
Boisz się utraty majątku.
Dlatego jesteś tu, a nie w szpitalu.
Na procesach korzystają prawnicy.
Możemy pójść na ugodę.
Próbowałam, ale nie chciałeś ze mną rozmawiać.
Dogadajmy się.
Pójdę za twoją radą.
Dobrze.
Uważam, że mam prawo do części majątku.
Wszystko się pozmieniało. Nie mam teraz pieniędzy.
Już je przepisałeś.
Zachowam szpital w Namyangju,
ale dam ci pięć mieszkań i pół apartamentu w Busan.
Chcę też dziecko.
Jesteś młoda. Poznaj kogoś!
Nie oddam praw do opieki.
Chcę być teraz sama.
Nie wychowasz małego.
Knułaś za moimi plecami,
udając, że nie chcesz rozwodu.
Na kogo przepisałeś majątek?
Na tę dziewczynę?
Zostaw ją. Jest niewinna.
Co tam masz?
Miałam rację.
Wystawiłeś dom na sprzedaż, aby jej go dać.
Dla niej jesteś szczodry, a na mnie żałujesz.
Dzięki mnie żyłaś w luksusie.
Zawdzięczasz mi więcej niż swoim rodzicom.
Nigdy się nie dogadamy.
Zaraz zacznie się piekło.
Jak chcesz, możemy walczyć. Zobaczymy, kto wygra.
Gdzie idziesz?
A co cię to interesuje? Nie mogę być szczęśliwa?
Zastałam prawnika?
Nie ma go.
Przed chwilą dzwoniłam i mówił, że jest.
Wyszedł na spotkanie. Z czym pani przychodzi?
Jestem bardziej doświadczony niż niejeden prawnik.
Napije się pani czegoś?
Nie, dziękuję.
Mój mąż wie o zabezpieczeniu roszczeń.
Co mam robić?
Skoro już wie, to wie.
Nie można tego cofnąć.
Musimy się szykować na proces.
Przepraszam.
Niech się pani nie martwi, idzie do domu i odpocznie.
Zajmiemy się tym.
Jak mam się nie martwić?
To dla mnie nowość, a mój mąż nie jest w ciemię bity.
Co możemy zrobić?
Powinnam porozmawiać z prawnikiem.
Ja go zastępuję.
Może pani porozmawiać ze mną.
Ma zbyt wielu klientów, żeby z każdym pomówić.
Powiedział, że wszystko załatwi.
Nigdy pani nie pracowała, co?
Nie zna pani życia, bo siedzi pani w domu.
Mąż był dla pani bardzo dobry.
Witaj, ciociu.
Możesz dziś wrócić do domu?
Muszę wracać do ośrodka pomocy,
ale niepokoję się o twoją mamę.
Dlaczego?
Nie chce jeść, co jest do niej niepodobne.
Przyszłam na lunch, a ona nic.
Zrobiłam owsiankę, ale nie chce jeść.
Jesteś żenująca! Przynosisz tylko wstyd.
Nie mogę tak leżeć.
Muszę się wziąć do roboty. Problem sam się nie rozwiąże.
Jeśli się nie przełamię, będę ciężarem na starość.
Muszę jeść.
Nie muszą mnie za to szanować.
Z czasem prawda zawsze wypłynie na jaw.
Ty jesz.
Nałóż mi ryżu.
Pewnie. Musisz jeść.
Nigdy nie miałaś takich problemów.
Jakieś problemy z trawieniem.
W porządku, już mi lepiej.
Dobrze, że nie wyszłaś za mąż,
ale najważniejsze, że nie masz dzieci.
Jak mama?
- Gdzie Taewon? - Posłałam go na angielski.
Co tu robisz?
Podobno jesteś chora.
Nie musiałaś przyjeżdżać.
Jesteś blada.
Podjedźmy do szpitala na kroplówkę.
Nie ma potrzeby.
Od razu poczujesz się lepiej.
Nie mogę sobie pozwolić na takie luksusy.
Muszę otworzyć mój sklep.
Możesz już iść.
Może zjemy coś dobrego?
Wstydzisz się mnie?
Rzadko martwisz się tym, co myślą o tobie inni.
Dohyun cię szanuje?
Cóż...
Skoro wrócił, możesz wracać do domu.
Nigdzie go nie puszczaj.
Czego sobie życzy pani Ha?
Daj jej to, co chce. To nie boli.
Jeonghun ma tylko rodziców.
Nie zna się na prowadzeniu sklepu.
Po ślubie, Hyeyun będzie ich utrzymywać.
Mają czelność prosić o więcej?
Powinni być wdzięczni, że Hyeyun go chce.
Dobrzy rodzice to podstawa.
Nigdy ci tego nie mówiłam.
Dzięki tobie, Hyeyun i ja mamy dobre życie.
Naprawdę, mamo. Nie ma nic ważniejszego...
Przestań.
Mamo.
Nic ci nie jest?
Już rozumiem.
Jak kobieta ma bogatych i światłych rodziców,
nieważne, z kim się spotyka.
Rozwód nie będzie problemem,
bo może liczyć na ich wsparcie.
Mamo.
Ale dałam wam wszystko, co miałam.
Sprzedałam wszystko, żeby was wspierać.
Tak się starałam, więc nie mogę patrzeć, jak cierpisz.
Wiesz, jak trudno nie mieć domu?
Przeprowadzki są takie uciążliwe.
Czemu ona chce wyjść za kogoś, kto nie ma domu?
Mamo, uspokój się.
Małżeństwo to nie przelewki.
Błędna decyzja potrafi zniszczyć całe życie.
Dla matki to nie do zniesienia.
Mamo.
Ciociu!
- Szybko! - Deulja!
Co się stało?
Musimy jechać do szpitala.
Deulja!
Skarbie,
jesteś chora?
Nic mi nie jest.
Pokaż.
Trzydzieści siedem stopni Celsjusza.
Mówiłam, że nic mi nie jest.
Przybiegłem, bo gosposia mówiła, że leżysz w łóżku i nic nie jesz.
Nie chce mi się jeść.
Nie zamartwiaj się ślubem. Zostaw toi młodym.
Nie mogę tego tak zostawić. Nic mi się nie podoba.
Poprośmy panią Jeong o wyrozumiałość w kwestii domu.
Musiałabym się z nią spotkać, a nie chcę jej teraz widzieć.
Mam z nią pomówić?
Zrobię ci pyszną owsiankę.
W zamrażarce jest uchowiec.
Jasne.
Skoczę jeszcze do redakcji Ilsin.
Załatw dobrą recenzję.
Spokojnie. Znamy się jeszcze ze szkoły.
Leć już.
TATA: Mama choruje przez was. Przyjdź.
Znam norki, a jak wyglądają sobole?
Są lepsze od norek.
Futro to futro.
Od tych klasyfikacji boli mnie głowa.
Ciesz się, że poprosiła o szal, a nie płaszcz.
Dała ci fory.
Masz nie kupować tradycyjnych prezentów.
Wysłać jej nagranie, jak powstaje futro z norek?
Może zrobi jej się żal i przewietrzy swoją szafę?
Nie doceniasz mocy futra.
Tam jest!
TEŚCIOWA: TOREBKA ROTUS (2012)
Na tę torbę musiałabym wydać całą pożyczkę.
Chodźmy.
Panno Minyi!
Witaj, Hyeyun.
Skąd ją znasz?
Poznałyśmy się wcześniej.
Przyjaźnisz się z Jeonghunem i Hyeyun.
Hyeyun to nasza wspólna znajoma.
Kupiłaś coś?
- Jeszcze nie. - Wszystko wyprzedane?
Mają piękne torebki, ale nowe modele szybko schodzą.
Lepiej już chodźmy.
Dongbi!
Ja też za tobą nie przepadam.
Świetnie.
Mimo wszystko nadal chcę, żebyś robiła mi zdjęcia.
Już raz odmówiłam. Nie czujesz się obrażona?
Staram się zawsze postawić na swoim.
Gdy to zrobię, nawet jeśli mnie obraża,
i tak czuję się lepiej.
Jednak bogactwo niczego nie ułatwia.
Jesteś harda.
Żyjemy intensywnie,
choć zwykli ludzie tego nie rozumieją.
Dobrze. Zrobię te zdjęcia.
Głupia zdzira!
Nie przeklinaj. Jesteś nauczycielką.
Nauczyciele też przeklinają, gdy widzą niesprawiedliwość.
Nie będę się sprzeczać.
Nie masz godności?
A co to takiego?
Skoro wolisz być popychadłem.
Staram się nie krytykować innych.
Te prezenty ślubne...
Zazdroszczę jej.
Jest bogata, więc stać ją na te torebki.
Małżeństwo potrafi zmienić system wartości.
Nigdy im nie zazdrościłaś.
Ona nie ma takich problemów jak ja.
Matka Jeonghuna jest miła.
Ślub chyba miesza ludziom w głowach.
Prezenty to oznaka życzliwości.
Dziwne, że stworzyła tę listę.
Nie krytykuj jego mamy.
To przestań przy mnie narzekać.
Lepiej niech oni stwierdzą, czy jestem popychadłem.
Jesteś! Ja to stwierdzam.
Kto dzwoni?
Ciocia. Pokłóciłam się z mamą. Pewnie chce mnie zrugać.
W istotnych sprawach staje po stronie mamy.
Przez ślub jesteś wściekły byk.
Walczysz z całym światem.
Mam do stoczenia jeszcze jedną bitwę.
To nasz nowy produkt. Piękny, prawda?
Nie jest nowy. Już go widziałem.
Poprawiliśmy go. Ma nowy korpus.
Nie ma o czym pisać, nawet jakbym chciał.
Muszę już lecieć.
Przyjdź, jak będziesz miał coś nowego.
Daj go dzieciom do zabawy.
Dzięki. Do zobaczenia.
Do widzenia.
Halo?
Rozmawiałeś z redaktorem?
Tak.
Kiedy będziesz wolny?
Już jestem.
Musimy dokończyć naszą rozmowę.
Dobrze, ale nie dzisiaj.
Muszę się wcześniej urwać, bo mama jest chora.
Próbujesz mnie unikać?
Nadal jesteś zły?
Uwierzysz mi, jak ci wyślę SMS-a od taty?
Przepraszam za swój upór.
Grunt, że to wiesz.
Dzięki, że przyszłaś odwiedzić mamę.
To oczywiste, jeśli jest chora.
Gosposia kończy pracę wcześniej.
To dowód, że wybrałem właściwą kobietę.
To tylko preludium.
Odkryjesz moje zalety, gdy ze mną zamieszkasz.
Mój tata się ucieszy.
Kupmy lucjana. Zrobię rybę na prze.
Pewnie.
OD: HYEJIN Mama chora. Wracaj szybko.
Siostra pisze, żebym przyszła, bo mama jest chora.
To leć.
Napisała to, bo wczoraj pokłóciłam się z mamą.
Nie idziesz?
Nie, moja mama jest silna jak jeep.
Robi regularne badania?
Pewnie nie.
Dlaczego? Można je zrobić za darmo.
Przebadajmy się, skoro już tu jesteśmy.
Oby nic jej nie było.
To niepokojące, bo nigdy nie chorowała.
Lepiej wracaj do pracy. Ja z nią zostanę.
Nie martw się o Taewona. Odbiorę go.
Dziękuję, ciociu.
Nie dziękuj. To przecież drobiazg.
Czemu Hyeyun nie oddzwania, skoro sama to sprowokowała?
Witaj. Dobrze znów cię widzieć.
- Miło mi. - Wszystko gra, mamo?
Tak.
Nie masz gorączki.
Wszystko przez stres.
Poczuje się lepiej, jak z nami zje i pogada.
Hyeyun zrobiła zakupy na obiad.
Dobrze się pani czuje?
Tak. Umiesz gotować?
Tak, gotowałam dla siebie w liceum.
Serio?
Podobno teraz dziewczyny nic nie robią przez ślubem,
nawet nie gotują.
Może gotuje lepiej od ciebie.
Chętnie się przekonam.
Proszę cię, tato.
Czeko szukasz?
Fartuszka.
Tu jest.
Nie jest aż taka chora.
Wiem. Tata bardzo się o nią martwi.
Przesadził trochę.
Myślałam, że nie wstaje z łóżka.
Powinnaś się cieszyć.
Nie chce ci się gotować?
Mam coś zamówić?
Nie. Po tym wszystkim, ciężko mi się za to zabrać.
Naprawdę umiesz gotować?
Nie gotowałaś dla mnie.
Pyszne.
Nie.
Przepyszne.
Doskonałe w każdym calu.
Dziękuję.
Jestem zaskoczony, tato. Czuję się oszukany.
Nigdy dla mnie nie gotowała.
Czyżby?
Zostawiam to dla tego, którego poślubię.
Mój syn wygrał los na loterii.
Podoba mi się takie podejście.
Nie lubię rozrzutnych dziewczyn.
Widzę, że dobrze siebie znasz, mamo.
Skosztujmy zupy.
Też jest doskonała.
Chyba przekonałam cię do siebie.
Ostatnio zamówiłeś mi taksówkę, a teraz mnie odwozisz.
To jeszcze nie wszystko.
Gdzie jesteśmy?
To nasz drugi dom. Śpijmy dzisiaj tutaj.
A co z jutrzejszą pracą i szkołą?
Yangpyeong nie jest daleko.
Podwiozę cię.
Nasi rodzice to zrozumieją, bo zamierzamy się pobrać.
Ale nie jesteśmy jeszcze małżeństwem. Wracajmy do domu.
Odpocznijmy, skoro już tu jesteśmy, a potem wrócimy.
Nie kuś mnie. Akurat mam płodnie dni.
Będę gorąca. Okiełznasz mnie?
Oczywiście.
To boli. Przestań się śmiać.
Ale to takie zabawne.
Dzwoni telefon.
Chwila. Pewnie ktoś z domu.
MARGINES SANGJIN
Nie odbierasz? Jak to twoja mama, pogadam z nią.
Co jest, do cholery?
No właśnie.
Odbierz, jeśli nie masz nic do ukrycia.
Nie mam.
Halo?
Cześć, Hyeyun. Zgadnij, gdzie jestem.
Prawnik Jeon Sangjin.
To mój gabinet. Upiłem się dziś z kolegami.
To idź do domu. Czemu do mnie dzwonisz?
Widziałem mężczyznę, którego chcesz poślubić.
Gdy chodziłaś ze mną, byłaś ambitna.
Zmieniłaś się?
Czemu wybrałaś tego nieudacznika?
Idź spać, jak jesteś pijany.
Jesteście razem.
Prawie mnie nie znasz, więc nie cwaniakuj.
Ona zostanie moją żoną.
Wyłączyłaś? Miałem mu wygarnąć.
Halo...
Co mu odbiło?
Nie on jeden bierze ślub.
Wszystko może się zdarzyć,
nawet po tym, jak pójdziesz do ołtarza.
Nie mówiłaś, że się spotykaliście.
To był krótki i jałowy związek.
Zawracanie głowy.
Pytałem cię o to, ale nic nie mówiłaś.
Naprawdę chcesz wiedzieć? Będziesz czuł dyskomfort.
Czyli to jednak coś ważnego?
Oskarżasz mnie?
Chyba ty mnie.
Jesteś pierwszą kobietą, z którą spałem.
Odmówiłem sobie wielu pokus, żeby podzielić się tym z tobą.
Ja również.
Wątpisz w coś tak oczywistego?
Nie moja wina, że się upił i zadzwonił.
Jak będę drążył przeszłość, uzna że jestem małostkowy.
Sukinsyn!
Kompletnie zepsuł mi humor.
Przeklinasz?
Jestem wściekły.
To nie powód, żeby przeklinać.
Nie będę tego wysłuchiwać!
Czemu nic nie powiedziałaś, gdy nazwał mnie zerem?
Pogorszyłaś tylko sprawę.
Jesteś normalny, a to rzadka cecha.
Nie o to mu chodziło. Co to miało znaczyć?
Kiedyś byłaś ambitna, ale to już przeszłość.
Czyli nasze małżeństwo to porażka?
Mnie to nie rusza.
Ludzie wyznają różne wartości. Cenię sobie zwykłe życie.
Dlatego cię wybrałam.
Kogo obchodzi ambicja?
Czemu się wściekłaś? Ukrywasz coś?
Mam ci przyłożyć?
Chcę, żeby mój mężczyzna wiedział, dokąd zmierza.
Przestań się przejmować pochodzeniem.
Pochodzeniem?
To, że on jest prawnikiem, a ja pracownikiem
w małej firmie, znaczy, że jestem z gorszy?
Nigdy nie myślałem w ten sposób.
Podzielasz poglądy swojej mamy,
którymi się podzieliła na spotkaniu rodzin.
Gdybym tak myślała, nie wychodziłabym za ciebie.
Mam własne zasady.
Wolę partnera, który mnie wspiera, niż kogoś z pozycją społeczną.
Ty jesteś tym pierwszym. Mylę się?
Pamiętasz, co powiedział twój tata?
Wygrałeś los na loterii. Tylko ty możesz mnie mieć.
Hyeyun jest wspaniała.
Lubię ją. Poza tym, dobrze gotuje.
Zwykle kobiety nie przyznają się,
że gotowały sobie posiłki.
- Jest cudna. - To prawda.
Może od razu
przekażemy im mieszkanie w Changsin-dong?
A co z obecnymi lokatorami?
Możemy im zapłacić albo zadośćuczynić w inny sposób.
Dla syna bywam surowy, ale dla synowej nie potrafię.
Skoro tak mówisz.
Jesteś moją bratnią duszą.
Tylko tyle?
Nie.
Chodźmy się razem wykąpać.
Nie możesz mnie tak zostawić.
Otwórz.
TEŚCIOWA: TOREBKA ROTUS
TEŚĆ, BRAT TEŚCIA
Prawie zemdlałam, gdy zobaczyłem tę torebkę.
Jak można nosić torbę wartości auta?
To inna kultura.
Mówiłeś, że jestem ci najdroższa.
Zajmę się tym.
Tylko tym razem uważaj.
Nie mów, że cię zmusiłam.
Jasne. Nie jestem idiotą.
Wybaczę ci.
Coś tu nie gra.
To będzie nagroda, jak się z tym uporasz.
Cwana sztuka.
Nikogo nie ma w domu.
Jesteśmy w szpitalu.
Dlaczego?
Dostałaś SMS-a, że mama jest chora?
Tak.
Olałaś go, podobnie jak telefon od cioci? Co robiłaś?
Byłem u Jeonghuna. Nie sądziłam, że to coś poważnego.
Wysłałam SMS-a, więc to poważna sprawa.
Wiedziałaś o tym.
A nawet jeśli nie, mogłaś zapytać.
Już jadę.
Nie ma potrzeby. Wracamy do domu.
Do szpitala Daejin.
Poradzę sobie.
Pracowałaś cały dzień.
Nie chodzi o pracę.
Lekarz mówił,
że to z przemęczenia.
Odpocznij parę dni.
Może wyskocz do spa?
Nie znoszę gorących kąpieli.
W spa można też pospacerować i odpocząć.
Wrócę sama, żebyś poszła do domu.
Będę dziś spała u ciebie.
A co z twoim mężem?
Może dzięki temu uświadomi sobie moją wartość.
Nie przystawaj. Idź do wozu.
Czemu tam stoisz?
Zaczekaj.
Bawimy się w policjantów i złodziei?
Moja żona mogła wynająć detektywa.
Niewiarygodne! Nie możemy się już spotykać?
I tak chciałaś odejść.
Nie wiedziałam wtedy, że się rozwodzisz.
Jedźmy do mnie.
Nie mogę. Spotkajmy się gdzieś indziej.
Jedź do naszego hotelu.
Uważaj na ogon.
Jasne.
Wysiadaj, idioto.
Wiem, że pana stuknąłem.
Wysiadaj. Ile ona ci płaci?
O czym pan mówi?
Nie udawaj, że nie wiesz.
- Proszę mnie zostawić. - Wysiadaj.
Zostaw. Ubezpieczenie to pokryje.
Gdzie kamera?
On oszalał!
Wezwijcie policję!
- Kim jesteś? - Gdzie kamera?
Czemu światły i szanowany obywatel robi coś takiego?
Przepraszam.
Myślę, że specjalnie zahamował.
Przepraszam.
Zapraszam do kliniki na darmowy zabieg.
Naprawię samochód i pokryję pana szkody.
To dobry pomysł.
Robicie korekcję twarzy?
Mam rozszerzone pory z powodu trądziku.
Nie, ale zrobię panu zabieg laserem. To lepsza metoda.
Masaż nic nie pomoże.
Namyśliłem się. Idę na ugodę.
- Dobry pomysł. - Tak.
Chwileczkę.
Zobaczmy...
Oszalałeś? Jesteś na to za stary.
- Załóż kask. - Nie chcę.
A co z policją?
Już mnie złapali, więc mogą to znowu zrobić.
Zawsze ci odbija, gdy robi się ciężko.
Gdy raz zejdziesz na złą drogę,
możesz się przekonać, czy warto bronić swoich zasad.
Jedziemy!
Trzymaj się mocno!
To niebezpieczne.
Gdzie byłaś? Mówiłam, żebyś została.
- W szpitalu. - Czemu? Mówiłam, że wracamy do domu.
Pomyślałam, że mi ulży, gdy trochę sobie pobiegam.
Udajesz wredną, ale masz dobre serce.
Czemu wpadłaś w złość? Nikt z nas nie jest zły.
Z mamą już dobrze?
Taki już ma charakter.
Nie zgina się, tylko do razu łamie.
Mam twoją piżamę.
Nie szkodzi.
Śpię z mamą w jej pokoju.
Chcesz spać z nami?
Dobrze się czujesz?
Oczywiście.
Przepraszam.
Nie chcę tego słuchać.
Żałowałam tego.
To zrezygnuj z pożyczki.
Nie możesz, prawda?
Jeśli po ślubie zajdziesz w ciążę,
będziesz musiała wziąć urlop.
Gdy wrócisz do pracy, weźmiesz nianię.
Nigdy nic nie odłożysz.
Mówiłam Jeonghunowi, że to idealny moment,
żeby zacząć żyć za kasę rodziców.
Widzę, że ozdrowiałaś.
Naprawdę byłaś chora?
Rusz głową, idiotko!
Zgadzam się z powiedzeniem, że jak cię widzą, tak cię piszą.
Dlatego trzeba dbać o dom, twarz i ubrania.
Ona znowu zaczyna, Hyejin.
Mamo, lepiej już przestań.
Zrezygnuj z pożyczki.
Chcesz wziąć pożyczkę?
I to 30 000 $. Rozumiesz, czemu się wściekam?
Mogłaś powiedzieć. Mówiłam, że ci pomogę.
Nie wtrącaj się. Ja się tym zajmę.
A teraz wynocha. Idę spać.
Będziemy spać tutaj.
W takiej klitce?
Nie zasnę z wami. Mam zbyt lekki sen.
Miałaś piękną wizję matki
śpiącej z dwoma córkami. Jeszcze ci mało?
To niedobrze, że tak chrapie.
Może mieć bezdech senny, który jest szkodliwy dla serca.
Kobiety zaczynają chrapać po menopauzie,
bo spada im poziom estrogenu.
Niebawem pójdę w jej ślady.
Nie tak prędko.
Zapomnij o menopauzie. Masz dopiero 30 lat.
Czuję się staro.
Twój mąż cię nie zaspokaja?
Dziewica nie powinna o tym mówić.
Oficjalnie jestem dziewicą, ale wiesz jak to jest.
Rozumiem.
Jesteś już dorosła, więc możesz o tym rozmawiać.
To łaskocze.
Przestań.
CIOTKA, TEŚĆ, BRAT TEŚCIA BEZ TRADYCYJNYCH PREZENTÓW
To razem 100 000 $.
Jak tego nie zrobię, mama nazwie ją żebraczką,
ale Hyeyun na to nie stać.
Co mam zrobić? Szal i peleryna z soboli.
ZARĘCZYNY GONG GIJUNG I HAN CHEYOUNG
Wiem, że jest wcześnie,
ale chciałam wam to dać przed pójściem po zakupy.
Już ją dostaliśmy. Piękna.
Właściwie czemu urządzacie imprezę zaręczynową?
Bo narzeczona chciała.
To pierwszy ślub w ich rodzinie, więc chcą się postarać.
- Gijung! - Hej.
Gijung przyniósł zaproszenie na zaręczyny.
Świetnie. Chciałem je zobaczyć.
To herbata, którą chciałeś.
Przyszedłem cię o coś prosić. Możesz pożyczyć mi kasę?
A ile?
Około 100 000 $.
- Na co je potrzebujesz? - Na mój ślub.
Po co? Przecież ciocia za niego płaci.
Nie chodzi o mamę, ale o Hyeyun.
Jej rodzina jest biedna.
Posłuchaj uważnie, tylko nie bierz tego do siebie.
Sto tysięcy to spora kwota.
Taką sumę zbiera się latami,
nawet jeśli nic nie wydajesz.
Zapomnij, jeśli nie chcesz pomóc. Nie musisz się tłumaczyć.
Dobrze. Nie pożyczę ci tej sumy.
Ale mam swoje powody.
Miłość w małżeństwie
to koncept jakichś stu lat.
Badania wykazują, że miłość trwa maksimum trzy lata.
Ja nadal wierzę w wieczną miłość.
Badania mogą temu przeczyć,
bo wszystko zależy od sposobu w jaki są prowadzone.
Mówię ci to z troski.
Gdy poślubisz Hyeyun,
obniży się twój status społeczny.
Myślisz, że ostatni raz prosisz o pieniądze?
Zmierzamy w różnych kierunkach.
Nie będę się spierał, co jest lepsze,
ale czuję się urażony.
Jesteś zły?
Według Hyeyun, jestem małostkowym gburem.
Czasami myślę, że może mieć rację.
Na razie.
ZARĘCZYNY GONG GIJUNG I HAN CHEYOUNG
Halo?
Co tak długo? Spałaś?
A ty? Dlaczego nie śpisz?
Nie martw się, już się kładę.
Nie martwię się.
Chciałaś mnie zabić w górach, gdy miałam siedem lat.
Czemu o tym wspominasz?
Będziesz opowiadał o tym swojemu tacie?
Śmiało. Nie czuję przed nim respektu.
Szanuję to, że się go nie boisz.
Ale nie możesz nazywać naszego taty moim tatą.
Ja nie mam ojca. Wykopał mnie, pamiętasz?
Wykopał? Raczej sama odeszłaś.
Nieważne. Czemu mówisz o przeszłości?
Pijesz coś?
Tak.
Zwariowałeś. To żałosne.
On wyrzuca forsę w błoto, wysyłając cię do Ameryki.
Powiedz to tacie.
Nie jestem twoją rzeczniczką.
Masz 22 lata i sam możesz mu oznajmić, czego chcesz.
Czemu życie jest tak skomplikowane?
Prawnik Kim!
Zadzwoniłem za wcześnie?
Jesteś gotowa?
Musimy ją pokonać.
To gulasz z rybą!
Trochę to trwało.
Kupiłam puszkę,
bo w lodówce nie było nic do jedzenia.
Jest słabo zaopatrzona, jak na trzy kobiety.
Oddała wszystko mężczyźnie.
Przestań.
Spotykasz się z kimś?
Ależ skąd.
Nie mów, że z Minho.
Kto? Minho?
Bzdury wygadujecie.
On ma gdzieś kobiety po 30-tce.
To prawda.
Nie mówmy o nim. Jest odrażający.
Po prostu ostrzegam cię przed nim.
Znam go, bo przyjaźni się z moim mężem.
Jest nieodpowiedzialny.
Stąd te dwa rozwody.
Jeden może się zdarzyć.
Ale drugi świadczy o tym, że ma jakiś problem.
Jeśli go stać, może się rozwieść i trzy razy.
- Pewnie jest bogaty. - Mamo.
Spójrz na gwiazdy w Hollywood.
Rozwodzą się po kilka razy, bo są piękni i bogaci.
Rozwodzą się tylko ci ambitni.
Najgorsi są tacy,
którzy nie chcą rozwodu, choć klepią biedę.
Mamy liberalną mamę.
To prawdziwa feministka, choć w kółko to podkreśla.
Mamo, teściowa powiedziała, że nie potrzebuję mebli.
Zaraz się rozpłaczę.
Nie może tego wymagać, bo daje ci nędzne mieszkanie.
Mój błąd. Myślałam, że się ucieszysz.
No to się pomyliłaś.
Nie jem z tobą, bo ci wybaczyłam.
Hej!
Im więcej o tym myślę, tym bardziej jestem zła.
Jakbyś się czuła, gdybyś usłyszała od córki, że jesteś żenująca?
Witaj, mamo Jeonghuna.
Jak się miewasz? Nie przeszkadzam?
Też chciałam się z tobą spotkać.
Dlatego dzwonię. Kiedy ci pasuje?
Tak.
Dobrze.
Mamo Jeonghuna?
Dlaczego nie mówi na mnie pani Ha?
Pewnie nie jesteś w nastroju, mamo Hyeyun.
Chciałam porozmawiać z tobą o domu.
Masz talent do utrudniania.
Jak to?
Nie mogę nic dać swoim dzieciom,
ale gdybym coś miała, dałabym im wszystko.
Muszę myśleć o sobie.
Obcy przez chwilę będą wdzięczni za datek,
ale w razie kłopotów to syn wam pomoże.
Przekazujemy darowizny, bo sprawia nam to przyjemność.
Dzieciom też się coś skapnie.
To nieuczciwie, że muszą zaczynać od kawalerki.
Nie jesteście biedni.
Na pewno macie więcej mieszkań.
O co jej chodzi?
Podobno bogaci mają więcej domów.
Chyba coś wie.
Biorąc pod uwagę strój i biżuterię,
wyglądasz jak milionerka.
Skoro wydajesz tyle na siebie, pewnie na inni dostają jeszcze więcej.
Nie wiem, czy to komplement czy krytyka.
Jak sprzedasz biżuterię, bez trudu kupisz dom.
To komplement. Jakbym śmiała krytykować matkę Jeonghuna?
Ciągle nazywasz mnie matką Jeonghuna, matko Hyeyun.
Czuję się, jak na szkolnej wywiadówce.
A ja, jakbym rozmawiała z matką przyjaciela mojej córki,
z którą mogę być szczera.
Zawsze jesteś.
Szczerze mówiąc,
mamy więcej mieszkań.
Rozmawiałam z tatą Jeonghuna,
by zerwać umowę z obecnymi lokatorami, choć poniesiemy straty,
a apartament przekazać naszych dzieciom.
Rozumiem.
Powiedziałam Hyeyun, żeby nie kupowała mebli,
ale skoro sytuacja się zmieniła, zakupy będą konieczne.
To mieszkanie jest w Gangnam, zamiast w Gangbuk?
Mieszkanie w Gangnam?
Mamy mieszkanie w Gangnam?
Owszem. Skąd to wszystko wiesz?
Robiłaś jakiś wywiad?
Wywiad?
Pan do nas?
Pani Jeong Hyejin?
Tak.
Poproszę o dowód i podpis w tym miejscu.
Proszę.
Od kogo to?
To pismo z sądu.
Co to jest, mamo?
Nie wiem.
POZEW O ROZWÓD
Wnoszę o rozwód 1. Rozwód powoda i pozwanej.
Wbił nam nóż w plecy.
Dohyun złożył pozew.
Nikogo tu nie ma.
Miałeś mi pomóc z prezentami.
Żądza pieniądza cię zniszczy.
Twoja pierwsza miłość?
Jesteś blisko z Cheyoung?
Dzięki, że pytasz o to, a nie, czy ją kocham.
Nie wierzę, że Hyeyun to zrobiła. Sprawdzę to.
Prawnik?
Co u pani, pani Jeong?
Obrażasz mnie.
Pokłóciliście się?
Odejście od ciebie było...
Przypominam ci o pierwszym, trudnym związku?
Spałaś z Sangjinem?